Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Σάββατο, Οκτωβρίου 13, 2012

Oι χρήσιμες πατέντες... "Απελευθέρωσης" Λύσεις για τα κολλημένα τσοκ

      Oι χρήσιμες πατέντες...  Απελευθέρωσης                                    Λύσεις για τα κολλημένα τσοκ


 Κείμενο: Νικήτας Κυπρίδημος
Το τσοκάκι που “κολλάει” στην κάννη του όπλου και σφηνώνει εκεί, γίνεται ολοένα και πιο συχνό φαινόμενο και σε δίκαννα και σε καραμπίνες...
Λίγο η... παραδοσιακή αφροντισιά μας, λίγο η ελλιπής συντήρηση των όπλων και η κυνηγετική απραξία λόγω οικονομικής κρίσης, το τσοκάκι που μένει στο όπλο γίνεται συχνά... ένα σώμα με την κάννη!

Τεχνίτες και οπλουργοί με φήμη και διπλώματα, είναι φορές που σηκώνουν τα χέρια ψηλά.
“Ξέχνα το, το τσοκάκι δεν βγαίνει, ψάξε για άλλη κάννη” λένε στους πελάτες τους που έχουν υποστεί το πρόβλημα... Όταν όμως μια κάννη κοστίζει εκατοντάδες ευρώ, επιβάλλεται να υπάρξει μια άλλη εναλλακτική λύση. Και αυτήν αναζητούμε σε αυτές τις σελίδες:
Ο ήπιος τρόπος...
Η πιο ήπια μέθοδος αποκόλλησης του τσοκ βασίζεται στη Χημεία και στην Φυσική!
Πρώτα θερμαίνεται το στόμιο με πιστολάκι μαλλιών ( το γνωστό σεσουάρ), ή απλώς βουτάμε το στόμιο σε ζεστό νερό...Και φυσικά δεν συνιστάται επ' ουδενί η χρήση φλόγας που λιώνει τις ρίγες!
Αφού ζεσταθεί το μέταλλο, ρίχνουμε διεισδυτικό λάδι - αυτό που χρησιμοποιούν οι μηχανικοί αυτοκινήτων στις κολλημένες βίδες - στην ένωση του τσοκ και της κάννης. Καθώς το μέταλλο ψύχεται, τραβά το λάδι μέσα στο σπείρωμα. Και ενώ γίνεται αυτή χημική διεργασία, βάζουμε το τσοκόκλειδο... στην κατάψυξη!
Αφού δουλέψει το λάδι ξαναζεσταίνουμε την κάννη και, αμέσως μετά, εισάγουμε το παγωμένο τσοκόκλειδο στο τσοκάκι δοκιμάζοντας να το ξεβιδώσουμε....
Η διαστολή της κάννης σε συνδυασμό με τη συστολή του τσοκ (Φυσική), συν την διαλυτική δράση του λαδιού (Χημεία), συχνά λύνουν το πρόβλημα.

Η πατέντα!
Αν όμως δεν το λύσουν, δοκιμάζουμε αναγκαστικά ...την πατέντα του Έθνος Κυνήγι!
.Μια ντίζα 8 χιλιοστών αγορασμένη από το χρωματοπωλείο -συν μερικά παξιμάδια και ροδέλες - είναι τα κύρια υλικά...
-Το πυθμένιο ενός άδειου κάλυκα τρυπιέται με ένα τρυπάνι 8,5 χιλιοστών και το περνάμε και αυτό στη ντίζα, για να δράσει ως “οδηγός” για την μεριά της θαλάμης.
Περνάμε την ντίζα στην κάννη από την θαλάμη, ώστε ο κάλυκας να κρατά την ντίζα στο κέντρο, ενώ η δερμάτινη ροδέλα προστατεύει το μέταλλο της κάννης.
Στο άλλο άκρο της ντίζας περνάμε το τσοκόκλειδο ( ευνόητο είναι ότι θέλουμε ένα τσοκόκλειδο με τρύπα στη μέση για να περάσει πάνω στη ντίζα).
Πάνω από το τσοκόκλειδο μπαίνει μια ροδέλα, ακολουθεί το ελατήριο, έπειτα μια ακόμη ροδέλα και το παξιμάδι...
- Φροντίζουμε να βιδώσουμε το παξιμάδι, έτσι ώστε να συμπιεστεί το τσοκόκλειδο πάνω στις εγκοπές του τσοκ. Το βίδωμα είναι αρκετό ώστε να αφήσει περιθώριο στο ελατήριο να δεχτεί κάποια ακόμη συμπίεση....
- Τώρα πια είμαστε έτοιμοι για... την επιχείρηση “απελευθέρωσης”!
Κρατούμε την κάννη σε μια μέγγενη με προστατευμένες σιαγώνες, ή στα χέρια ενός χειροδύναμου βοηθού (κατά προτίμηση με κάποια πετσέτα ή γάντια για σίγουρο κράτημα της κάννης.)
- Πιάνουμε το τσοκόκλειδο με δύο κομμάτια σωλήνες στα άκρα - για πρόσθετη μόχλευση - και το ξεβιδώνουμε. Αν είναι “πεισματάρικο”, δοκιμάζουμε μια κίνηση προς τα δεξιά (δηλαδή προς τη μεριά που σφίγγει), ώστε να σπάσουν τα κατάλοιπα στο σπείρωμα.
Όταν το κάνουμε κι αυτό, αρχίζουμε μετά να ξεβιδώνουμε.
Η ντίζα δεν αφήνει το κλειδί να γλιστρήσει από τις εγκοπές, και έτσι όλη η δύναμη μας πάει εκεί που πρέπει! Μέχρι τώρα δεν έχει βρεθεί τσοκ που να αντιστέκεται σε αυτή την “πατέντα”, αφού βέβαια έχει προηγηθεί εμβάπτιση με το διεισδυτικό λάδι και η θερμική επεξεργασία με το σεσουάρ.
Αναδημοσίευση: diananews.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου