Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη, Ιανουαρίου 23, 2013

Τα ληγμένα... άρβυλα!

Την επόμενη φορά που θα «μπορείτε» να αγοράσετε καινούργια και ακριβά άρβυλα, φροντίστε να είναι... «φρέσκα»!

Ηταν ένα κοινό μυστικό μεταξύ εισαγωγέων και εμπόρων κυνηγετικών ειδών, μέχρι... που αποκαλύφθηκε και αλλάζει τα δεδομένα στα κυνηγετικά άρβυλα!Λοιπόν, τα πανάκριβα άρβυλα που πληρώσατε ίσως και με «θυσίες» αυτήν την εποχή της κρίσης, έχουν... μια ημερομηνία λήξης που σίγουρα δεν υποπτευόσασταν... Ακόμα και του κουτιού να είναι τα κυνηγετικά σας άρβυλα, αν ο χρόνος κατασκευής τους στο εργοστάσιο υπερβαίνει τα 7 χρόνια, η σόλα... αυτοκαταστρέφεται! Ισχύει δηλαδή και με τα παπούτσια ό,τι ισχύει και με τα λάστιχα των αυτοκινήτων, όπου η πιο κρίσιμη λεπτομέρεια είναι η ημερομηνία κατασκευής τους. Μόνο που τα λάστιχα την αναγράφουν, ενώ τα άρβυλα όχι...

Την επόμενη φορά που θα «μπορείτε» να αγοράσετε καινούργια και ακριβά άρβυλα, φροντίστε να είναι... «φρέσκα»!
Το διαπίστωσα από προσωπική εμπειρία... μέσα στο Μετρό της Αθήνας, όταν χωρίς λόγο και αιτία μου ξεκόλλησε η επώνυμη σόλα γνωστού άρβυλου, οπότε άρχισα να αναζητώ την αιτία. Τα άρβυλα ήταν μεν παλιά, αλλά είχαν φορεθεί ελάχιστα εντός της πόλης και σε δυο ? τρία τσιχλοκυνήγια σε ελαιώνες. Οπως δείχνει και η φωτογραφία, η σόλα ήταν σχεδόν καινούργια, ωστόσο... αποκολλήθηκε! Αυτό που καταστράφηκε, είναι το ενδιάμεσο αφρώδες υλικό, στο εσωτερικό της σόλας, μεταξύ του πάτου του παπουτσιού και του πέλματος.
Το αφρώδες αυτό υλικό -από πολυουρεθάνη- είναι που χαρίζει την άνεση στο περπάτημα και απορροφά τους κραδασμούς, ωστόσο... στερείται μεγάλης διάρκειας ζωής, λόγω των πιέσεων που ασκούνται στο περπάτημα.
Το δίδαγμα...
Οι παθόντες κυνηγοί είναι μάλιστα αρκετοί, αλλά το απέδιδαν είτε σε μια «αστοχία υλικού» είτε στο έντονο ανάγλυφο του εδάφους που κυνηγούσαν... Εντιμοι εισαγωγείς που δέχτηκαν να μας κατατοπίσουν, μας επιβεβαίωσαν ότι ο μέσος χρόνος ζωής μιας σόλας ξεκινάει από τα 7 έτη, με ανώτατο όριο ζωής τα 10-12 χρόνια! Το πρόβλημα δεν γίνεται εύκολα ορατό, γιατί οι περισσότεροι κυνηγοί φθείρουν και αλλάζουν τα άρβυλά τους, πριν εμφανιστεί το πρόβλημα της σόλας. Δεν είναι όμως λίγοι και αυτοί, που -όπως εγώ- έμειναν... με τη σόλα στο χέρι!
Το εσωτερικό της σόλας έχει σχεδόν εξαφανιστεί, χωρίς το άρβυλο να έχει πολυχρησιμοποιηθεί...
Το εσωτερικό της σόλας έχει σχεδόν εξαφανιστεί, χωρίς το άρβυλο να έχει πολυχρησιμοποιηθεί...
Τελικό συμπέρασμα και χρήσιμο δίδαγμα: την επόμενη φορά που θα «μπορείτε» να αγοράσετε καινούργια και ακριβά άρβυλα, φροντίστε να είναι... «φρέσκα»! Επειδή όμως ημερομηνίες παραγωγής δεν αναγράφονται, ένας τρόπος διασφάλισης της αγοράς σας και των χρημάτων σας είναι να είναι νέα μοντέλα (αφού κανείς δεν γνωρίζει πόσα χρόνια έχει το κατάστημα τα άρβυλα στα ράφια του και άλλα πόσα χρόνια ο εισαγωγέας στις αποθήκες του).
Το υλικό, ένα μείγμα πολυουρεθάνης, που είναι υπεύθυνο για τη ζημιά.
Το υλικό, ένα μείγμα πολυουρεθάνης, που είναι υπεύθυνο για τη ζημιά.
Εν ολίγοις, μόνο η επιλογή άρβυλων που δεν υπήρχαν στους παλαιότερους καταλόγους της εταιρείας ή τις διαφημίσεις των περιοδικών, μπορεί να σας εξασφαλίσει ότι δεν θα πάρετε ελαττωματικά άρβυλα. Επίσης, αντιμετωπίστε με σκεπτικισμό τις όποιες προσφορές γίνονται, ειδικά στο ίντερνετ, όπου δεν υπάρχει περίπτωση αντικατάστασής τους.
Ευχής έργον θα ήταν η δημοσιοποίηση του προβλήματος να οδηγήσει τους σοβαρούς αντιπροσώπους στην ενημέρωση, τουλάχιστον, των αγοραστών, όπως ήδη συμβαίνει από κάποιες εταιρείες...
Αντώνης Μπληζιώτης
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ Χάρης Γκίκας
www.ethnos.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου