Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη, Ιανουαρίου 09, 2013

Το τουφέκι του Γεωργίου

Εκτός από συλλεκτικό, το συγκεκριμένο όπλο είναι μουσειακό κομμάτι γενικότερης ιστορικής αξίας!

Το όπλο αυτών των σελίδων είναι μοναδικό στο είδος του, χειροποίητο έργο τέχνης, κατασκευασμένο ειδικά για τον αυτοκράτορα της Αυστρίας, Φραγκίσκο Ιωσήφ Α' (18 Αυγούστου 1830 - 21 Νοεμβρίου 1916).

Εικάζεται ότι το χάρισε στον βασιλιά Γεώργιο Α΄, ο οποίος υπήρξε ο μακροβιότερος βασιλιάς της Ελλάδας, από το 1863 μέχρι το 1913. Kάποιοι ισχυρίζονται ότι ο βασιλιάς Γεώργιος Α' είχε πολύ καλές σχέσεις με τον αυτοκράτορα της Αυστρίας, Φραγκίσκο Ιωσήφ Α', και το κέρδισε σε στοίχημα κυνηγιού, το 1870. Στις 5 Μαρτίου 1913 ο Γεώργιος Α΄ δολοφονήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Μαζί του εκείνη την ημέρα ήταν ο υπασπιστής και στενός φίλος του, ταγματάρχης Φραγκούδης. Μερικά χρόνια αργότερα η χήρα του Γεωργίου, βασίλισσα Ολγα, δώρισε στον Φραγκούδη το δίκαννο του Γεωργίου.
Εκτός από συλλεκτικό, το συγκεκριμένο όπλο είναι μουσειακό κομμάτι γενικότερης ιστορικής αξίας!
Η συνέχεια της ιστορίας του όπλου ξετυλίγεται στο Αργος, όπου αποσύρθηκε ο Φραγκούδης μετά τη συνταξιοδότησή του. Εκεί συνάντησε τον παππού τού αναγνώστη μας που σήμερα κατέχει αυτό το κομψοτέχνημα, αφού σε αυτόν πούλησε το όπλο το 1942 ο Φραγκούδης.
Από τότε το όπλο παρέμεινε στην οικογένεια, άρα η ιστορία του είναι γνωστή και διασταυρωμένη και αυτό αυξάνει την αξία του. Εκτός από συλλεκτικό, το συγκεκριμένο όπλο είναι μουσειακό κομμάτι γενικότερης ιστορικής αξίας!
Ο κατασκευαστής Johan Springer ήταν ο οπλοκατασκευαστής της αυστριακής αυτοκρατορικής αυλής. Ο Springer ίδρυσε τη βιοτεχνία του το 1830, ενώ οι απόγονοί του έφτιαξαν το τελευταίο γνήσιο όπλο Springer το 1955. Το συγκεκριμένο δίκαννο έχει σύστημα Λεφωσέ, με τον μοχλό ανοίγματος μπροστά και κάτω από τις κάννες, ενώ ταυτόχρονα έχει κεντρικές βελόνες, και όχι περόνες. Αυτά είναι τεχνικά στοιχεία που όντως το τοποθετούν χρονικά στα μέσα του 19ου αιώνα.
Το τουφέκι του Γεωργίου
Η κατασκευή του είναι σαφώς πολυτελής, με προσεγμένη δουλειά ειδικά στα ημισφαίρια των καννών, που είναι πρωτότυπα, (όντας επίπεδα αντί ημισφαιρικά). Η διακόσμηση με ένθεση βασίστηκε στην τεχνική της δαμασκήνωσης (damascening) που δεν έχει σχέση με τις δαμασκηνές κάννες. Στη δαμασκήνωση, φύλλα άλλου μετάλλου σφυρηλατούνται μέσα σε εσοχές στο μητρικό μέταλλο...
Η κεράτινη λαβή που προσφέρει άνετο κράτημα είναι χαρακτηριστικό της Κεντρικής Ευρώπης. Οπως είναι και το μάγουλο στο κοντάκι του λειόκαννου, κάτι που δεν συνήθιζαν οι Αγγλοι και οι Γάλλοι. Το μάγουλο στο κοντάκι, αλλά και η τοποθέτηση της δεξιάς σκανδάλης που ρίχνει τη δεξιά κάννη, τείνει να δείξει ότι το όπλο φτιάχτηκε για δεξιόχειρα χρήστη. Σε ένα καθαρόαιμο αριστερό όπλο, το μάγουλο θα ήταν στην αριστερή μεριά, ενώ οι σκανδάλες θα ήταν τοποθετημένες ανάποδα, (δηλαδή η αριστερή κάννη θα ήταν η πρώτη σκανδάλη). Σε ένα όπλο αυτής της ποιότητας και κατασκευής είναι βέβαιο ότι η αριστερή διάταξη θα ήταν πλήρης σε κάθε λεπτομέρεια. Η δεξιά διάταξη μάλλον ενισχύει την άποψη ότι ο Γεώργιος κέρδισε το όπλο σε στοίχημα.
Στα συλλεκτικά όπλα -και δεν χωρά αμφιβολία ότι το συγκεκριμένο όπλο λόγω ιστορίας και γνωστής προέλευσης είναι συλλεκτικό- το κύριο κριτήριο είναι η κατάσταση. Οι κακουχίες της Κατοχής προφανώς επέδρασαν στο όπλο αυτό, όπως διακρίνεται από τους εξωτερικούς κρατήρες στις κάννες. Η κατάσταση δεν αλλάζει την ιστορικότητα του όπλου βέβαια, αφού βασίζεται και η αξία του στην προέλευση και όχι στην τεχνική του κατάσταση. Είναι αδύνατον να υπολογιστεί η αξία ενός τέτοιου όπλου σε χρήμα.
Νικήτας Κυπριδημος
WWW.ETHNOS.GR

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου